یادداشتهای شبانه

https://sovietbeing.wordpress.com

دسیسه‌گران سیاسی-نظامی – روی راتکلیف

پس از برخوردهای وحشیانه با کسانی که به حاکمیت خودخوانده‌ی ارتش مصر اعتراض داشتند، ماهیّت ارتجاعی ماجراجویان سیاسی بر همه آشکار شد. حجم دستگیری‌ها و بازداشت‌های گسترده، برخوردهای بی‌رحمانه با معترضان و دیگر اخباری که شماری از فعالان حقوق بشری طی چند ماه گذشته مخابره کردند، به درستی گواه این مدعاست. تحت حکومت ارتش، هر روز جنایتی علیه بشریت در مصر رخ می‌دهد. اما قدرت گرفتن گروه کوچکی از ژنرال‌های ارشد ارتش، قربانیان دیگری را نیز به بار آورده است که در این مدّت کمتر سخنی از آنان به میان آمد: این قربانیان خاموش، شهروندان نوار غزه هستند.

جامعه‌‌ی بین‌الملل به خوبی از این امر آگاه است که رژیم صهیونیستی اسرائیل، قساوت‌های بزرگی را بر ساکنان محبوس در نوار غزه روا داشته است. در چند سال گذشته، در تجاوزهای متعدد ارتش اسرائیل به نوار غزه، از تسلیحاتی استفاده شده است که زیرساخت‌های حیاتی را نابود کرده و زندگی انسا‌ن‌های عادی را در مخاطره قرار داده‌اند. این وحشی‌گری‌های کورکورانه در پی آن‌اند تا با ایجاد رعب و وحشت در مردم غزه، آنان را وادارند تا اسرائیل را به رسمیت شناخته و سرنوشتی را که مقام‌های بلند پایه‌ی ارتش و متحدانشان تعیین کرده‌اند، بپذیرند.

صرف نظر از این ویرانگری‌ها و شقاوت‌های متناوب، باید گفت که اسرائیل سالهاست که نوار غزه را به نحو مجازی و به صورت لاینقطع در محاصره گرفته است. سیاستمداران و نظامیان اسرائیلی، شهروندان غزه را به مدت چندین و چند دهه، پشت درهای قفل شده نگاه داشته‌اند و آنان را در معرض تحریم‌های «هدفمند» و «هوشمند» در زمینه‌ی آب، غذا، مسکن، بهداشت و آموزش قرار داده‌اند. در چند سال گذشته، نوار غزه بزرگترین زندان جهان بوده است. سپاهیان اسرائیلی به تناوب ساکنان این زندان را با مدرن‌ترین تجهیزات نظامی زیر ضرب برده‌اند.

در این محاصره‌ی بی‌امان و غیرانسانی، تونل‌های زیرزمینی در مرز مصر به همراه دسترسی محدود به گذرگاه مرزی رفح، تنها مجرای ممکن برای امدادرسانی به غزه هستند. پس از آنکه اقلیتی از مقام‌های ارشد ارتش، قدرت را در مصر قبضه کردند، این مجرای ناچیز هم بیش از پیش دچار محدودیت شد. در گذشته، ساکنان غزه به واسطه‌‌ی حفر بیش از سیصد تونل و نیز با استفاده از گذرگاه رفح، می‌توانستند بخش ناچیزی از کالاها و مواد ضروری را به غزه منتقل کنند. علاوه بر این گذرگاه رفح – تا زمانی که گشوده بود – به تعدادی از دانشجویان پزشکی اجازه می‌داد تا خود را به بیماران فلسطینی برسانند و اندکی از مشکلات این منطقه بکاهند. اما فرامین دسیسه‌گران نظامی ارتش مصر، جلوی همه‌ی این کارها را گرفت.

در ماه ژوئن 2013، جریان امدادرسانی به نوار غزه عملاً متوقف شد. بنا به دستور نیروهای نظامی مصر، تونل‌های زیرزمینی به طور کامل تخریب و گذرگاه مرزی رفح نیز برای زمان نامحدودی مسدود شده است. این کار به معنای تنگتر کردن حلقه‌ی طناب اقتصادی و اجتماعی به دور گردن مردم غزه است و میتوان و باید که آن را نوعی تبانی با اسرائیل دانست. تبانی برای غل و زنجیرهای دمکراتیک بر گرده‌ی شهروندان نوار غزه. ماهیت طبقاتی نخبگان سیاسی-نظامی مصر که اکنون قدرت را قبضه کرده‌اند، اساساً با موقعیت نخبگان سیاسی-نظامی در اسرائیل و در سایر مناطق تفاوتی ندارد.

این شکل از سرمایه‌داری در حقیقت از مدل مجتمع نظامی-صنعتی آمریکا و اروپا الهام گرفته است: قشری از نخبگان بلندپایه‌ی نظامی در ائتلاف با سایر کنترل‌کنندگان و ذی‌نفعان سیاسی، شبکه‌ها و شاخه‌های خویش را در چارچوب مرزهای ملّی می‌گسترند و به کمک توزیع سود، رشوه‌دهی، رانت و انواع و اقسام پاداش‌های مالی، تضادها و تفاوت‌های مذهبی و فرهنگی را در جهت منافع خود سازمان‌دهی می‌کنند. بدین ترتیب نخبگان یهودی، مسیحی واسلامی توانایی آن را می‌یابند که در جهت منافع مشترک متحد شوند. در اینجا صرفاً همدستی روحانیون بلندپایه‌ی مصری با دولت نظامی مصر را در نظر ندارم. بلکه باید توجه داشت که تخریب گذرگاه‌های غزه-مصر از همان دوران محمد مرسی شروع شد. البته باید توجه داشت که اتحاد نخبگان، صرفاً در جهت توزیع غنایم استثمار عمل نمی‌کند، بلکه هدف اصلی آن عبارت است از جلوگیری از هرگونه اعتراض علیه هستی بخش‌های انگلی جامعه. این تبانی، خود را بیش از هر جای دیگری در پیوندهای رسمی و غیررسمی میان نخبگان مربوطه و سطوح مختلف مقامات دیپلماتیک و نظامی نشان می‌دهد.

بنابراین تعجبی ندارد که ارتش مصر برای توجیه قساوت‌های اخیر، از همان منطق اسرائیل، ایالات متحده و اتحادیه‌ی اروپا استفاده کند: دسیسه‌گران سیاسی-نظامی می‌گویند که این جنایات بخشی از «جنگ علیه تروریسم» هستند. امروز مثل روز روشن است که بزرگ‌ترین و زایاترین منشأ وحشت، ترورهایی هستند که توسط مقامات رسمی هدایت شده و توسط مردان مسلحشان به اجرا درمی‌آیند. ترورهای هدفمند و هوشمند مجتمع نظامی-صنعتی، سرمنشأ و محرّک ترورهای انتقام‌جویانه در میان شمار فزاینده‌ی افرادی هستند که از بمباران‌ها، قتل‌ها و تجاوزهای سرمایه ضربه خورده‌اند.

ماه گذشته، افسران ارتش مصر دستور ویران کردن خانه‌هایی را صادر فرمودند که در سمت مصری گذرگاه رفح بنا شده بود. در همان هنگام که بولدوزرهای ارتش این دستور را اجرا می‌کردند، ارتش مصر نیز جواز شلیک به سمت ماهیگیران نوار غزه را دریافت کرد. این تصمیمات صرفاً گره زندگی را در غزه پیچیده‌تر نمی‌کنند، بلکه به خشم و ناامیدی مردم نیز دامن می‌زنند. بدون شک این اعمال، افراد بیشتری را در غزه و مصر ترغیب می‌کنند تا در استیصال و درماندگی به دنبال راهی برای ضربه‌ی متقابل بگردند. بدینسان حلقه‌ی نخبگان مجتمع نظامی-صنعتی، به صورتی جادویی و مؤثر به نیازهای جامعه گره می‌خورد: از آنجا که این قبیل سیاست‌ها، فعالیت‌های تروریستی بیشتری را برمی‌انگیزاند، پس خدمات ودخالت‌های بخش نظامی بیش از پیش برای حفظ امنیت جامعه ضروری می‌گردد. اما در حقیقت نخبگان سیاسی-نظامی خود بخشی از مشکل‌اند، نه بخشی از راه حل.

تنها انقلابی ضد-سرمایه‌داری با هسته‌ای از ارزش‌های انسانی می‌تواند بشریت را از حلقه‌ی معیوب سقوط اقتصادی، جنگ، فقر، بی‌عدالتی، تغییرات آب و هوایی و نابودی بوم‌شناختی به درآورد. گرایش سرمایه به حداکثرسازی سود، باعث شده که این مسائل به مشکلات روزمره‌ی تمامی جوامع در سرتاسر دنیا بدل شوند. تا زمانی که این دیدگاه کل‌نگر مورد پذیرش جهانیان قرار بگیرد و اکتیویسم بین‌المللی خویش را به وجود بیاورد، ما ناچاریم فارغ از جهت‌گیریهای ایدئولوژیک به الگوهای گوناگون شقاوت مجتمع نظامی-صنعتی اعتراض کنیم. در این زمینه، وضعیت اسفناک فلسطینیان در کرانه‌ی باختری و بخصوص در نوار غزه نیازمند حمایت بی ‌قید و شرط ماست.

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

اطلاعات

این ویودی در 18/12/2013 بدست در ترجمه ها فرستاده شده و با , , , برچسب خورده.

آخرین نظرات

سالار در درسی از سیصد و پنجاه اوین
سالار در سرمایه‌داری و فاشیسم – روی…
یادداشت‌های شبانه در مزاروش و لنین – سیریل…
فولاد راستین در بعد از اودسا «انسان ماندن» خود…
یادداشتهای شبانه در ما و مجلس
%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: