یادداشتهای شبانه

https://sovietbeing.wordpress.com

بعد از اودسا «انسان ماندن» خود برنامه‌یی سیاسی است

به نقل از شورای مرکزی اوپن‌لفت مستقر  در روسیه

دو روز از وقایع تراژیک اودسا می‌گذرد. در این دو روز نسخه‌های خبری سراپا متفاوتی درباره‌ی آنچه رخ داده خوانده‌ییم. تمامی این نسخه‌های خبری، هر یک به طریقی، در پی آن بودند تا «دست پنهان»ی را بیابند که دو گروه از تظاهرات‌کنندگان را به زد و خورد یکدیگر فرستادند و خانه‌های اتحادیه کارگری را به مسلخ یکی‌شان تبدیل کردند.

اکثر این نسخه‌های خبری – از نسخه‌های رسمی کیف بگیر تا تبلیغات‌چی‌های روس – به این واقعیت اشاره می‌کنند که نیروهای پلیس دست به هیچ اقدامی جهت جلوگیری از اقدامات خشونت‌بار نزدند.

این نسخه‌ها در قدم بعدی سناریویی «روشنگر» را ارئه می‌دهند که به نفع یکی از طرفین عمل می‌کند: یولیا تیموشنکو [نخست‌وزیر سابق اکراین] به منظور تضمین پیروزی خویش در انتخابات آتی، در انتخابات ریاست‌جمهوری 25 می دست به خرابکاری خواهد زد. دولت کیف «جدایی‌طلبان» را مرعوب خود خواهد ساخت و مسئولیّت حمام خون طرفدارانشان را هم بر گردن خود آنان خواهد انداخت؛ دولت روسیه برای رسوا کردن حامیان دولت کیف، به اقداماتی بیش از سخنان اقناعی روی خواهد آورد، ایل و ایلغاز یانکوویچ روسیه را وادار می‌کنند تا به تهاجمی علنی دست بزند.

همه‌ی این سناریوها، هر یک به نوعی متقاعدکننده به نظر می‌رسند. زیرا ما مردمان روس و اکراینی می‌دانیم که هیچ یک از نیروهایی که ذکرشان رفت، برای رسیدن به اهدافشان از هیچ جنایتی فروگذار نخواهند کرد. آمادگی برای قربانی کردن شهروندان، یکی از شروط اصلی برای انتخاب اعضای جامعه‌ی نخبگان پسا-شوروی بوده و هست. در میان نخبگان سیاسی هر دو طرف، حتی یک نفر هم پیدا نمی‌شود که برای قتل‌عام معذوریّت اخلاقی داشته باشد.

اما تراژدی اودسا را هر که سازمان‌دهی کرده باشد تفاوتی در نتیجه‌ی آن ندارد: جنگ داخلی آغاز شده است و اکنون دیگر نمی‌توان متوقفّش کرد. در ماه‌های گذشته، علی‌رغم آن همه‌ی عملیّات‌های نظامی و گروگان‌گیری‌ها، بسیاری از مردم امیدوار بودند که یک نفر کل این جریانات را به نحوی سازمان داده باشد و بنابراین امید داشتند که بتوان جلو فاجعه را گرفت. البته بنیاد اصلی این انتظارات نه بر اراده‌ی پوتین یا منفعت غرب، بلکه بر این واقعیّت پی‌افکنده شده بود که بیشتر اکراینی‌ها آمادگی کشتن یکدیگر را نداشتند.

اما کافی است تاریخ دهه‌ی 90 را که هنوز کهنه نشده است به خاطر آوریم: احساسات کسانی را که همه‌ی پل‌ها را پشت سر خود خراب کردند. همسایگان خوب و «مردمان شوراها» که در چند دهه‌ی گذشته یادشان رفته بود که چگونه باید خودشان را به «دوستان» و «دشمنان» تقسیم کنند، ناگهان فقط در عرض چند روز همه‌ی جنبه‌های انسانی‌شان را از دست دادند و به هیولاهایی خونخوار تبدیل شدند. موجوداتی که نظیرشان را فقط می‌توان در فیلم‌های شدیداً میهن‌پرستانه درباره‌ی تجاوز فاشیستی بازیافت.

سیر جریانات به این ترتیب بود که بلافاصله پس از طرح پرسش «زبان ملّی» جنگ هرانس‌دنیستر آغاز شد و کروات‌ها وصرب‌ها به نقطه‌ای بی‌بازگشت قدم نهادند. گفتن ندارد که در این جنگ بدنام و رسوا، همه‌ی طرف‌های درگیر بازنده بودند. نتیجه‌ی فاجعه‌ی اودسا هم چیزی جز این نمی‌تواند باشد: زین پس هر گونه کین‌خواهی و انتقام‌جویی هر چقدر هم که بی‌رحمانه باشد مجاز و مشروع قلمداد خواهد شد.

می‌توان به راحتی در شعله‌های خانمان برانداز خانه‌های کارگری اودسا دید که عمق بحرانی که اکراین به آن درغلتیده چقدر است. عمق فاجعه چنان زیاد است که نمی‌توان آن را صرفاً با نگریستن به رقص یکی از حرامزاده‌ها در میان شعله‌های دوّم می دریافت.

تا کمی پیش از این خواست «انسان ماندن» همچون میلی کاملاً انتزاعی و بی‌ربط جلوه‌گر می‌شد. اما امروز پس از کشتار اودسا، این خواست به برنامه‌یی سیاسی تبدیل شده است.

Advertisements

1 دیدگاه برای “بعد از اودسا «انسان ماندن» خود برنامه‌یی سیاسی است

  1. فولاد راستین
    07/05/2014

    به نظرم این نوشته بسیاری از مسایل اصلی را نادیده رها می‌کند: از متن چنین برمی‌آید که شورای OpenLeft کل خشونت‌ها و درگیری‌های آتی را به کین‌خواهی نسبت خواهد داد. حال آنکه بایستی جدا از روانکاوی افراد، به بنیان‌های اقتصادی-اجتماعی‌یی نگریست که این سطح از تخریب را اجتناب‌ناپذیر می‌سازند. این قبیل فجایع ربطی به خونخواری مردم ندارند، بلکه محصول شرایطی‌اند که در هر صورت بحران‌زایند و شمه‌یی از دلایلش را خودتان با ترجمه‌ی مقاله‌یی از روی راتکلیف نشان دادید.
    نمی‌توان با درخواست «انسان باقی ماندن» بر این بحران چیره شد: این مسأله، مسأله‌ی اقتصاد سیاسی است و به اخلاق ربطی ندارد. این که OpenLeft اکنون رویکردی اخلاقی اختیار کرده، نشانی است از ناتوانی‌اش در ایجاد جبهه‌یی کارگری در برابر سیاست‌های امپریالیستی اوباما و پوتین.
    ممنون و با درودهای کمونیستی

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

اطلاعات

این ویودی در 07/05/2014 بدست در ترجمه ها فرستاده شده و با , برچسب خورده.

آخرین نظرات

سالار در درسی از سیصد و پنجاه اوین
سالار در سرمایه‌داری و فاشیسم – روی…
یادداشت‌های شبانه در مزاروش و لنین – سیریل…
فولاد راستین در بعد از اودسا «انسان ماندن» خود…
یادداشتهای شبانه در ما و مجلس
%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: